پاسخی درخور به حاکم بحرین

دکتر سید ابوالفضل امامی میبدی

از ایران، شهر دارالعلم یزد

به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران

موضوع: پاسخی درخور به حاکم بحرین

جناب آقای وزیر و همکاران ارجمند

سلام علیکم

کلیپ اخیر حاکم بحرین، با وجود ظاهر محترمانه، در باطن حاوی تحریف تاریخ ایران است. به‌عنوان یک ایرانیِ شیفتهٔ فرهنگ این سرزمین، پیشنهاداتی برای پاسخی قاطع، مستند و اشتیاق‌آور ارائه می‌شود:

محور اول: ایرانِ پیش از اسلام؛ تمدنی نورانی، نه عصر تاریکی

نسبت «عصر تاریکی» به ایران، توهین به کهن‌ترین تمدن بشری است. ایران باستان با تخت جمشید، زیگورات چغازنبیل، منشور کورش، ستاره‌شناسان بزرگ (از جمله ماجرای سه مُغ که تولد مسیح را با علم نجوم و ریاضیات، پیش‌بینی کردند)، فیلسوفانی چون هوشتانه یا اوستَن کیمیاگر، مهد علم و هنر بود. اسلام، نه در کویرِ بی‌نور، بلکه در میان مشعل‌داران علم فرود آمد و با نور خورشیدی خود «نور علی نور» شد. ای کاش حاکمان عرب به جای کلیپ‌های یک‌دقیقه‌ای، اهل مطالعه و تحقیق بودند.

محور دوم: حسن همجواری؛ نقض آشکار با میزبانی از دشمن

حسن همجواری یعنی دشمن همسایه را در خانه راه ندهی و درصورتی که مهمانت به همسایه‌ات خیانت کرد، اورا بیرون کنی. بحرین، با میزبانی از ناوگان پنجم آمریکا، خاک خود را پایگاه تجاوز به ایران کرده است. بمباران اهداف ایران توسط جنگنده‌های آمریکایی از حریم بحرین، نقض آشکار این تعهد است. اکنون به جای اخراج آمریکایی‌ها، از ما می‌خواهند در برابر تجاوز سکوت کنیم. این درخواستی خلاف قرآن است که می‌فرماید «فَمَنِ اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ فَاعتَدُوا علیه بمثلِ ما اعتدی علیکم».

محور سوم: اسلام، معیار سنجشی؛ که شما به آن پایبند نیستید

خداوند می‌فرماید: «وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنکَ الْیَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ» (بقره، ۱۲۰) و «وَلَن یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا» (نساء، ۱۴۱). شما با استقرار آمریکا در خاک خود، راه سلطهٔ کافران را باز کرده‌اید. آیا می‌توانید در برابر اسرائیلِ متجاوز به غزه و فلسطین، این نوامیس اسلام، کوچکترین اقدامی کنید؟ این، عزت اسلامی نیست. ما تنها ملتی هستیم که نور معرفت و علم ایرانی و اسلامی و با تکیه بر نور اسلام در حمایت از اسلام در مقابل صهیونیسم جهانی مقتدرانه عمل میکنیم.

محور چهارم: درس پشه و آتش نمرود

هنگام انداختن ابراهیم (ع) به آتش، پشه‌ای با قطره‌ای آب به سوی آتش رفت. پلیکان مسخره‌اش کرد. پشه گفت: «هر کس به اندازهٔ وسع خود باید از حق حمایت کند؛ اگر همه به اندازهٔ خود عمل کنند، آتش خاموش می‌شود.» کاش حاکمان عرب این درس را می‌آموختند و به جای تماشای آتش‌سوزی غزه، به اندازهٔ توان خود قدم برمی‌داشتند.

توصیه به وزارت خارجه:

۱. رد تحریف تاریخ ایران و تأکید بر تمدن درخشان پیش از اسلام.

۲. محکومیت نقض حسن همجواری با میزبانی از آمریکا.

۳. استناد به آیات «ولن ترضی» و «لن یجعل» و دعوت به بازگشت به اسلام.

۴. یادآوری وظیفهٔ اسلامی در قبال فلسطین.

۵. به‌کارگیری داستان پشه به‌عنوان درس عبرت.

راه نجات، بازگشت به اسلام ناب، قطع وابستگی به بیگانگان و ایستادگی در برابر ظلم است.

والسلام علی من اتبع الهدی

دکتر سید ابوالفضل امامی میبدی

دارالعلم، یزد